کلبه عشق

تا لب دجله به معشوقه رسید

نشده از گل رویش سیراب

که فلک دسته گلی داد به آب

نازنین چشم به شط دوخته بود

فارغ از عاشق دلسوخته بود

دید در روی شط آید به شتاب

نو گلی چون گل رویش شاداب

گفت به به چه گل زیباییست

لایق دست چو من رعناییست

حیف از این گل که برد آب او را

کند از منظره نایاب او را

زین سخن عاشق معشوقه پرست

جست در آب چو ماهی در شست

خواست که آزاد کند از بندش

نام گل برد و در آب افکندش

گفت رو تا که ز هجرم برهی

نام بی مهری بر من ننهی

مورد نیکی خاصت کردم

از غم خویش خلاصت کردم

باری آن عاشق بیچاره چو بط

دل به دریا زد و افتاد به شط

دید آبی ست فراوان و درست

به نشاط آمد و دست از جان شست

دست پایی زد و گل از بربود

سوی دلدلرش پرتاب نمود

گفت کای آفت جان سنبل تو

ما که رفتیم بگیر این گل تو

جز برای دل من بوش مکن

عاشق خویش فراموش مکن

بکش زیب سر ای دلبر من

یاد آبی که گذشت از سر من

شاگردي از استادش پرسيد: عشق چست ؟

استاد در جواب گفت: به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور اما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد

داشته باش كه نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني...

شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتي طولاني برگشت.

استاد پرسيد: چه آوردي ؟

با حسرت جواب داد:هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه هاي پر پشت تر ميديدم و به

اميد پيداكردن پرپشت ترين، تا انتهاي گندم زار رفتم.

استاد گفت: عشق يعني همين...!

شاگرد پرسيد: پس ازدواج چيست ؟

استاد به سخن آمد كه : به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور اما به ياد داشته باش

كه باز هم نمي تواني به عقب برگردي...

شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهي با درختي برگشت .

استاد پرسيد كه شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: به جنگل رفتم و اولين

درخت بلندي را كه ديدم، انتخاب كردم. ترسيدم كه اگر جلو بروم، باز هم دست خالی

 برگردم .

استاد باز گفت: ازدواج هم يعني همين...!

و این است فرق عشق و ازدواج ...

یک شبی مجنون نمازش را شکست

بی وضو در کوچه ی لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود...

فارغ از جام الستش کرده بود.....!

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای....؟

بر صلیب عشق دارم کرده ای....؟

خسته ام زین عشق دل خونم نکن...

من که مجنونم .. تو مجنونم نکن...

مرد این بازیچه دیگر نیستم!!!

این تو و لیلای تو....من     نیستم...!

گفت ای دیوانه لیلایت منم...

در رگت پنهان و پیدایت منم...

سالها با جور لیلا ساختی...

من کنارت بودم و نشناختی...

به سرنوشت بیاندیش؛ که چگونه تصویرگر جدایی‌هاست،

بر من خرده مگیر؛ که چرا جبر زمان از آغاز هر سلامی به درودی به پایان می‌برد،

محکومیم به زنده ماندن؛ تا شاید شاهد مرگ آرزوهای خویش باشیم.

ای مهربان؛

وقتی خورشید به پیشواز شب می‌رود و کوچه از صدای پای آخرین پای عابر تهی می‌شود؛

با کوله باری از غم و درد می‌روم؛

و تو را با تمام خاطرات دیرین، میان کوچه‌های ساکت شهر تنها می‌گذارم.

گریه مکن! ای وارث شکوفایی باران،

من باید بروم، تا با غم غریبی خویش،

غم غربت را از جداره‌ی دل عاشقان بزدایم

اما بدان! نبض خاطرم هر لحظه به یاد تو مي‌تپد...

كاش مي دانستي

دلت که از همه می گیرد

 می روی و دراز می کشی

 نگاه اشک آ لودت را

که از همه می گیری

می خوابی

تو که می خوابی

من

تا صبح پیش تو می مانم

کاش می دانستی...

مادرم روزت مبارك دوستت دارم

                              ای غزل واره ی ایثار تا ابد با من می مونی

                             با غـــروب خاطراتت در طلوع من نشستی

                             با پــــریدنم پریــــدی با شکستنم شکستی

                             آرزوهات واسه مــن بی ریا پاک و صمیمی

                             تو همون همسفر من تو همون عشق قدیمی

                              از همون نقطه ی آغاز  اتکای من تو بودی

                              بعد هر ز خود شکستن ابتدای من تو بودی

                             همسر خوب و عزیزم ای بت عاطفه سرشار

                             ای فرستاده ی خوبی ای غزل واره ی ایثار

خداحافظ....

داغ رفتن تو رو

کی میتونه طاقت بیاره؟؟؟؟

دیگه کی با شوخیاش

خنده روی لبام بذاره

ای رفیق نیمه راه

دلم بی تو بی کس و کاره

هنوزم رفتنت از این دیار باور نداره

شب آخر درد و دل با کسی کردی؟؟؟؟

کاشکی خوب میدیدمت

وقتی خداحافظی کردی....... وقتی خداحافظی کردی

روزگار چه بی وفایی

چرا میندازی جدایی؟؟؟؟

بهترین گل ها رو بردی ......... توی گلچین خدایی

از این به بعد به جای تو

با قاب عکس حرف میزنم

به شوق دیدنت تو خواب

به رویاها سر میزنم

جای خالیت توی خونه

همه رو کرده دیوونه

هر جا دنبالت بگردم

دیگه نیست ازت نشونه.........

پدر عزیزم بعداز ده سال هنوز هم رفتنت را باور نکرده ایم

دهم آبان ماه برای ما  نام تو

و روز پر کشیدنت را تداعی می کند

پدرم روحت شاد

و دوستت دارم