خداحافظ....

داغ رفتن تو رو

کی میتونه طاقت بیاره؟؟؟؟

دیگه کی با شوخیاش

خنده روی لبام بذاره

ای رفیق نیمه راه

دلم بی تو بی کس و کاره

هنوزم رفتنت از این دیار باور نداره

شب آخر درد و دل با کسی کردی؟؟؟؟

کاشکی خوب میدیدمت

وقتی خداحافظی کردی....... وقتی خداحافظی کردی

روزگار چه بی وفایی

چرا میندازی جدایی؟؟؟؟

بهترین گل ها رو بردی ......... توی گلچین خدایی

از این به بعد به جای تو

با قاب عکس حرف میزنم

به شوق دیدنت تو خواب

به رویاها سر میزنم

جای خالیت توی خونه

همه رو کرده دیوونه

هر جا دنبالت بگردم

دیگه نیست ازت نشونه.........

پدر عزیزم بعداز ده سال هنوز هم رفتنت را باور نکرده ایم

دهم آبان ماه برای ما  نام تو

و روز پر کشیدنت را تداعی می کند

پدرم روحت شاد

و دوستت دارم

....دوستت دارم

زمانه باکسی یارنشد...

بعدتواین پنجره دل روبه کسی بازنشد

هیچکس بامن دلسوخته دمسازنشد

بی تویک عمرنوشتم که نقطه سرخط

نقطه های سرخط بعدتو آغاز نشد

بغضها بعدتودرحنجره ی من یخ بست

ذره ای زمزمه ازسوزتو آواز نشد

سبزه هارا گره با عشق ورود تو زدم

این گره غیرتوبادست کسی بازنشد

من وتوعاشق وهردوعزیز دل هم

اماافسوس که زمانه باکسی یارنشد.......

"مـــــــن به دنبــــال کســـی میگـــــردم"

من به دنبال کسی میگردم که دلش چون یاس است

چشمهایش به صفای گل سرخ
دستهایش پلی از احساس است

من به دنبال کسی میگردم که سرانجام نگاهش آبیست

دست من از تو دور شد تا که چو گل ببویمت

رفتی و رفتنت مرا برده به انزوای غم

کاش که درد سینه را آیی و من بگویمت

ای مه نازنین من از چه سفر بدون من

گر نکنی طلب مرا هیچ دگر نگویمت

میل دل است و عاشقی نیز جدا ز خواهشم

بغض شکسته در دلم بار غم است چه گویمت

شب با تمام سیاهی هاش خیلی مقدس تر از روشنایی روزیست

 که اسرار خود را عیان داشته است دردها نه در من و نه در تو خلاصه می شوند

من ما همه در دردها شریکیم و مقصر ؟

چگونه میتوان همه دردهای انسان را به ترتیب اولویت بر روی کاغذ نوشت

اینک در این دقیقه کوتاه ،اینک میان این غم ناتمام که بر انتظار  من جاریست

اینک که ستاره ها بر میز قمار سرنوشت من نشسته اند ،

کدامین دست ازکدامین سوی تک سرنوشت را به بازی دل می خواهد کشاند

وبهتر بگم دلیل نتراشیده ای برای مات ماندن ؟؟؟

شاید خواب ، خواب اشفته و شناخت برهنگی .

دگر قمار محبت نميبرد دل من

كه دست بردي از اين بخت بدبيارم نيست

من اختيار نكردم پس از تو يار دگر

به غير گريه كه آن هم به اختيارم نيست

به رهگذار تو چشم‌انتظار خاكم و بس

گذارم نيست

چه عالمي كه دلي هست و دلنوازي نه

چه زندگ‍ي كه غمم است و غمگسارم نيست

به لاله‌هاي چمن چشم بسته ميگذرم

كه تاب ديدن دلهاي داغدارم نيست

تو نيستي كه ببيني

چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاري است

چگونه عكس تو در برق شيشه ها پيداست

چگونه جاي تو در جان زندگي سبز است

هنوز پنجره باز است

تو از بلندي ايوان به باغ مي نگري

درخت ها و چمن ها و شمعداني ها

به آن ترنم شيرين به آن تبسم مهر

به آن نگاه پر از آفتاب مي نگرند

تمام گنجشكان

كه درنبودن تو

مرا به باد ملامت گرفته اند

ترا به نام صدا مي كنند

هنوز نقش ترا از فراز گنبد كاج

كنار باغچه

زير درخت ها لب حوض

درون آينه پاك آب مي نگرند

تو نيستي كه ببيني چگونه پيچيده است

طنين شعر تو نگاه تو درترانه من

تو نيستي كه ببيني چگونه مي گردد

نسيم روح تو در باغ بي جوانه من

چه نيمه شب ها كز پاره هاي ابر سپيد

به روي لوح سپهر

ترا چنانكه دلم خواسته است ساخته ام

چه نيمه شب ها وقتي كه ابر بازيگر

هزار چهره به هر لحظه مي كند تصوير

به چشم همزدني

ميان آن همه صورت ترا شناخته ام

به خواب مي ماند

تنها به خواب مي ماند

چراغ ، آينه ، ديوار بي تو غمگينند

تو نيستي كه ببيني

چگونه با ديوار

به مهرباني يك دوست از تو مي گويم

تو نيستي كه ببيني چگونه از ديوار

جواب مي شنوم

تو نيستي كه ببيني چگونه دور از تو

به روي هرچه دراين خانه ست

غبار سربي اندوه بال گسترده است

تو نيستي كه ببيني دل رميده من

بجز تو ياد همه چيز را رهاكرده است

غروب هاي غريب

در اين رواق نياز

پرنده ساكت و غمگين

ستاره بيمار است

دو چشم خسته من

در اين اميد عبث

دو شمع سوخته جان هميشه بيدار است

تو نيستي كه ببيني ...

و من از پنجره بسته تنهایی ها

به کدامین رویا

با تو از روشنی روز دگر خواهم گفت

تو مرا می دانی تو مرا می فهمی

و من از خجلت تکرار غمت

داغی از تاریکی بر دل خود دارم

تو به من میگویی

انچه بگذشت گذشت

ولی از آمدن فردایش ترسانم

روزی همچون دیروز

روزی همچون امروز

که به تکرار مکرر باقیست

به کدامین باور من بتو خواهم گفت

کز پس فردا

بهترین روز خدا خواهد بود؟